Gdy zaczynamy omawiać utwory romantyczne, często mówię uczniom o różnicy w rozumieniu nastroju romantycznego. W kulturze popularnej rozumiany jest on jako para, siedząca przy świecach, najlepiej w jakiejś przytulnej restauracji, na plaży… A w literaturze jest to przedstawiane zupełnie inaczej – jako przestrzeń niepokoju, lęku i skrajnych emocji!
Świetnym filmem, który pozwala zrozumieć istotę takiego nastroju są Wichrowe wzgórza oparte na powieści Emily Brontë, przedstawiające burzliwą relację dwójki głównych bohaterów.
Klasyczną realizacją tego rodzaju utworów są filmy Tima Bartona. Jego dzieła wykorzystują groteskę, są często mroczne, a jego bohaterowie przeżywają skrajne emocje, które nierzadko prowadzą ich go zguby.
W ostatnim tygodniu naszego wyzwania poświęćmy chwilę właśnie nastrojowi romantycznemu. Występuje on w późniejszych epokach w przeróżnych odsłonach, a jego typowe cechy warto znać, aby rozpoznać choćby w utworach współczesnych!
Przypominam też o Wakelecie romantycznym – wszystko o tekstach romantycznych i nie tylko!
